وبسایت شخصی عادله قدسی زاده

طبق آماری که گوشی نشان می‌دهد از صبح پنجاه بار موبایلم را برداشته‌ام. زمانی که با گوشی کار کرده‌ام را هم نشان داده و از دیدنش شرمنده شدم. به این فکر کردم که این زمان را می‌توانستم به چه کارهای دیگری بگذرانم. حتی نصف آن مدت هم زمان قابل توجهی بود. بله پنج دقیقه هم با دولینگو کار کرده‌ام و در برابر کل زمان به صفر میل می کند و می‌شود نادیده‌اش گرفت.

نشستم به کارهایی فکر کردم که می‌شد یا دوست داشتم به جای سر زدن به گوشی انجام می‌دادم.

به جای سر زدن به گوشی می شود…

1. بنویسم.
2. قدم بزنم.
3. کتاب بخوانم.
4. کمی‌ خودم را کش بدهم.
5. از پنجره به ازدحام کوچه‌ی خوشبخت بنگرم.
6. پیامی روانه کنم به دوست‌ها.
7. به قوم و خویش‌ زنگ بزنم.
8. وبلاگ‌خوانی کنم.
9. خانه را مرتب کنم.
10. رویا پردازی کنم.
11. پایتون یاد بگیرم.
12. با گربه بازی کنم.
13. با خودم حرف بزنم.

نوشتن همین چند خط بهانه‌ای شد تا چند بار کمتر سراغ گوشی بروم. این‌‌ها را بایل لیست کنم و بگذارم روی گوشی که هر بار خواستم بروم سراغش، به گزینه‌های جایگزین هم فکر کنم.