وبسایت شخصی عادله قدسی زاده

من عید نوروز را دوست دارم. هرچند سبک زندگی بسیاری از ما دیگر به شکلی نیست که فصل‌ها تغییر چندانی در روزمره‌هایمان ایجاد کنند و شاید جشن گرفتن بهار به نظر بی معنا باشد اما من به نوروز به چشم یک توافق همگانی برای شادی نگاه می‌کنم.

چند سال است که مشتاقانه به بهانه عید دیدنی به افرادی سر می‌زنم که در سراسر سال شاید خبری از آن‌ها نداشته باشم٬ قصه‌ها و خاطره‌هایی را می‌شنوم که سال‌هاست حرفی از آنها نیست. این کار برایم بی اندازه لذت بخش است. تغییرات آدم‌ها و خانه‌ها را می‌بینم٬ در عکس‌های یادگاری‌ای که طی این سال‌ها گرفته‌ام٬ اثر گذر زمان به خوبی مشخص است. سال‌های اول گوشی‌های هوشمند هنوز همه گیر نبودند و عکس‌ها با دوربین گرفته می‌شد. این اواخر توی عکس‌ها هم می‌توان موبایل‌ها را در دست آدم‌ها دید.

امسال بساط عید دیدنی به شکل هر سال به راه نیست. اما من سعی کردم به جای تبریک تلفنی٬ تماس تصویری بگیرم و به بهانه نوروز چند دقیقه‌ای با آدم‌های مختلف گپ بزنم. این‌طوری حال و هوای نوروز را بیشتر حس می‌کنم.

انتظار تغییر بزرگی در سال پیشرو ندارم٬ اما تلاش خودم را می‌کنم تا زباله کمتری تولید کنم و افراد بیشتری را به این کار تشویق کنم.